शिवकुमार गुरुङ हङकङ बसाइँको तेस्रो दिन, २५ जुन २०२६ मा हामीले आधुनिक इन्जिनियरिङ, समृद्ध इतिहास र विविध संस्कृतिको अद्भुत संगमस्थल मकाउको अविस्मरणीय भ्रमण गर्ने अवसर प्राप्त गर्यौँ। यो यात्रा केवल एउटा पर्यटकीय भ्रमण मात्र नभई
कुरा २०५८ सालको हो । माओवादीविरुद्ध नेपाली सेना परिचालन भएको थियो । धेरै मानिसहरू अब माओवादीहरू सखाप हुन्छन् भन्ने ठान्थे । कान्तिपुरको हाम्रो न्यूजरुमका कतिपय सिनियरहरू पनि त्यही धारणा राख्थे । उनीहरूलाई माओवादी विद्रोह छिट्टै
निकै साँघुरा पहाडी बाटा र बीच बाटोमा भारतीय सेनासँग हाम्रो व्यवस्थापन पक्षको तालमेल नमिलेको कारण केही घण्टा थप घुम्नुपर्यो। अन्ततः रातको १२:२५ बजे सीतापुरस्थित शिवालिक भ्याली रिसोर्ट पुगियो। चौरासी व्यञ्जन अगाडि राखिदिए पनि रातको एक
बुधबार बिहान ठीक ५:३० बजे सबै जम्मा हुने निर्देशन आयो। आजको गन्तव्य गंगोत्री धाम, जहाँबाट भागीरथी नदीको पवित्र यात्रा सुरु हुन्छ। उत्तरकाशीदेखि करिब १०० किलोमिटरको दूरी, तर समय भने ६ घण्टाभन्दा बढी लाग्ने रहेछ। कारण
— शिवकुमार गुरुङ र मीना गुरुङ भ्रमणको तेस्रो दिन हामी बिहान ९ बजे होटलबाट करिब ४५ मिनेटको यात्रा तय गर्दै ‘बेइजिङ चिडियाखाना’ (Beijing Zoo) पुग्यौँ। बेइजिङको ‘सिचेङ’ (Xicheng) जिल्लास्थित ‘सिझिमेनवाईदाजिए’ क्षेत्रमा अवस्थित यो चिडियाखाना सन्
आज (मंगलबार)बिहानको उर्दी थियो– ८ बजे नास्ता, ९ बजे प्रस्थान। तर हाम्रो टोलीलाई अहिले यति त थाहा भइसकेको छ यो समयतालिका भगवानको इच्छा जस्तै हो, विश्वास गर्न मिल्ने तर ठ्याक्कै कहिले पूरा हुन्छ भन्न गाह्रो!
— शिवकुमार गुरुङ र मीना गुरुङ मिति २९ जुन २०२६को सोमबारको दिन बेइजिङको ‘लेजेन्डेल होटल’बाट बिहान ७:३० बजे सुरु भएको हाम्रो यात्रा करिब डेढ घण्टाको सडक पार गर्दै ‘मुतियायु’ (Mutianyu) ग्रेटवालको प्रवेशद्वारमा पुग्यो। संसारको सात
सुख खोज्दै टाढा पुगियो, तर साँचो आनन्द त गाउँकै माटो, मेलापात र आफ्ना मान्छेहरूमै रहेछ । गाउँ छोडेको दिन अझै पनि सम्झनामा ताजै छ। आँखाभरि सपना थिए, मनभरि रहर थियो, अनि भविष्यलाई केही राम्रो बनाउने
आदरणीय सभापति Gagan Thapa ( Gagan Thapa Secretariat , Gagan Thapa : Energy with Experience )ज्यू, नमस्कार। जय नेपाल। हिजो राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको महाधिवेशन समारोहमा यहाँको उपस्थिती र मन्तव्य सुन्दा हामीजस्ता लोकतन्त्रप्रेमी नेपाली तथा रुखको
विक्रम भट्टराई – नेपाल। लामो समय विदेशी भूमिमा बसेका हामीमध्ये सायद धेरैले आफ्नो जीवनमा यो वाक्य एकपटक पनि भनेका हुँदैनौँ। सानो छँदा आमाले हाम्रा हरेक साना–तिना कुराको ख्याल राख्नुहुन्थ्यो—हामीलाई के मन पर्छ, के मन पर्दैन,
दल बहादुर बुढाथोकी लन्डन। गत १६ जुन २०२६, मंगलबारका दिन अल्डरसटस्थित म्युनिसिपल गार्डेनमा भूतपूर्व गोर्खा तथा नेपाली समुदायहरूमाथि जातीय घृणा फैलाउने उद्देश्यले एक स्थानीय व्यक्तिले “तिमीहरू किन यहाँ बसिरहेका छौ, आफ्नो देश जाओ” भन्दै गालीगलौज
तामाङ भाषा पनि यान्त्रिक युगमा प्रवेश गर्दै छ। तामाङ भाषीको लागि मात्र होइन, नेपालका सबै मातृभाषीहरूको लागि यो खुसीको दिन हो। सरकारी संयन्त्रमा प्रवेश गरेको दिन तामाङ भाषाले ऐतिहासिक फट्को मारेको हुनेछ। र ‘गुगल अनुवाद’
