दृष्टिकोण

उपसभामुख रुबी ठाकुरले खस–नेपाली भाषा उच्चारण गर्न नसकेको भन्दै अहिले सामाजिक सञ्जालमा ट्रोल गरिएकी छन्। ‘तयारी पुगेन’, ‘यस्तो पनि उपसभामुख’ जस्ता टिप्पणी सामाजिक सञ्जालमा देखिएका छन्। यस सन्दर्भमा मलाई दुईवटा घटना स्मरण भइरहेका छन्। पहिलो,

कमान सिङ तामाङ १० भाद्र २०८३-नेपालको इतिहासमा एउटा कहिल्यै भुल्न नसकिने कालो दिनका रूपमा अंकित भएको दिन । नेपाल आमाका हजारौँ सन्ततिले अकल्पनीय प्राकृतिक विपत्तिका कारण ज्यान गुमाएको दिन । सयौँ अबोध तथा निर्दोष बालबालिकाका

सोमनाथ सापकोटा प्रवक्ता, एनआरएनए नेपाल यतिबेला गम्भीर प्राकृतिक विपद्को सामना गरिरहेको छ। केही जिल्लाका बाढी तथा पहिरो प्रभावित क्षेत्रमा भएको मानवीय तथा भौतिक क्षति अत्यन्त पीडादायी छ। आफन्त गुमाएका परिवारको पीडा, विस्थापित नागरिकको अवस्था र

नेपालमा बुधबार बिहान भएको कहालीलाग्दो घटनाले हामी सबैको मन सिरिङ्ग बनाएको छ। यस्तो आपत् परेको बेला सकेको सहयोग गर्नु हामी सबैको मानवीय दायित्व हो। यस्तो बेला बहाना बनाएर पन्छिने होइन, आफ्नो सानो–ठूलो खर्च केही कटाएर

बेलायतको नेपाली साहित्यिक वृत्तमा अहिले एउटा गम्भीर प्रश्न उठ्न थालेको छ-लन्डनस्थित नेपाली राजदूतावासमा आयोजना गरिएको ‘किताब जात्रा युके’ वास्तवमै बेलायतभरिका नेपाली साहित्यकारको साझा उत्सव हो अथवा सीमित व्यक्ति, समूह र घेराको उपस्थितिमा सम्पन्न हुने एउटा

लगभग साढे दुई दशकपछि केही महिना नेपाल बस्ने मेसो पर्‍यो । निकै वर्षपछि आफ्नो जन्मभूमिमा अलिअलि घुमियो, विभिन्न कार्यक्रमहरू, साथीभाइहरुसँग उठबस गरियो, हरेक राजनैतिक दलमा आस्था राख्नेहरूसँग कुराकानी पनि गर्न पाइयो, कतिपय कुराहरूमा आफ्नो धारणा

रमण महर्षिको जन्म सन् १८९६ मा भएको थियो। उहाँलाई विद्यालय जान खासै इच्छा र रुचि थिएन। उहाँमा दुईवटा गहिरा चाहना थिए-इच्छा र आग्रहभन्दा माथि उठेर सत्यको खोज गर्नु र आफूलाई बुझ्नु। हामी मानिसहरू पनि कहिलेकाहीँ

गुगल म्याप पछ्याउँदै नेपाल आदिवासी जनजाति महासंघको सिनामंगलस्थित कार्यालय पुग्दा अध्यक्ष निमा लामा ह्योल्मो ३२ औँ विश्व आदिवासी दिवसको तयारीमा व्यस्त हुनुहुन्थ्यो । एउटा कुरा के महसुस हुँदो रहेछ भने, कुनै संघ–संस्थाको नेतृत्वमा नरहेपछि बोलाइने